de ondraaglijke lichtheid van de liefde

          
   Uit: Dagblad de Limburger, 20-11-2006, door Frank Seuntjens   
      
  

   zaterdag 18 november, Roy doet auditie bij Sander, Joep en Peter
foto Peter Schols          

  Net Idols, maar toch anders

Acteren, zingen, musiceren, dansen of desnoods decors bouwen.Middelbare scholieren staan in de rij voor een rol(letje) in de Ondraaglijke Lichtheid van de Liefde, een nieuwe voorstelling van het Maastrichtse theatergezelschap Het Vervolg. Maar net als bij Idols moeten ze eerst maar eens door de audities zien heen te komen.

De sfeer is lacherig gespannen. Een groep meisjes wordt door regisseur Timothy de Gilde door een lange gang meegetroond naar een klaslokaal van het Bonnenfantencollege in Maastricht.       
Het gezelschap verplaatst zich op een drafje. In de klas zit stagiair Joep Sporck, student van de docentenopleiding van het conservatorium, al klaar om ook deze richting kandidaten de maat te nemen. De auditie zang begint met ademhalingsoefeningen. ,,Diep inhaleren en langzaam uitblazen". Lucht wordt opgezogen en weer uitgestoten. Hoewel het een redelijk hilarische vertoning, is, blijven de meisjes er stoicijns onder. Het gaat natuurlijk ook om een uiterst serieuze zaak. Maar als ze opdracht krijgen te puffen als vrouwen die op het punt staan te bevallen, stijgt er toch gegiechel op. Hoogste tijd voor het inzingen, oordeelt Sporck. Dat gaat van muhmuhmuhmuh-rmih en ahaahaaha. Nu nog even schaven aan de articulatie. 'Binnenbanden plakken, buitenbanden plakken', klinkt het in koor. Nog nooit eerder gehoord. Zou dit het lijflied zijn van de Nederlandse vereniging van rijwielreparateurs? Ter afsluiting van de voorbereidende schermutselingen wordt de onvermijdelijke canon Vader Jacob aangeheven en dan is toch echt het uur van de waarheid aangebroken. Nu is het voor de kandidaten ieder voor zich en God voor ons allen.

Sporck bespeurt zenuwen en stelt hen vaderlijk op hun gemak, ,,Bij Idols moet je op de stip gaan staan en is het erop of eronder. Hier geven we jullie nog een tweede kans als het niet naar wens ve-loopt." Lianne Schepers bijt het spits af met “Let me entertain you”. Ze neemt de titel bloedserieus en zingt vol overgave. Haar mimiek verraadt hevige emoties. Ze oogst applaus van de concurrentie. ,,Jij durft, jij hebt echt lef", complimenteert ook Sporck. Lin Rouvroye is evenmin te betrappen op plankenkoorts. Met onvervalste kopstem brengt ze “Just hold me” ten gehore. ,,Kun je ook lager zingen?" vraagt Sporck als ze klaar is. Dat kan ze, geen probleem. Ze doet het nog eens over, nu een paar octaven lager. Achteraf zal Lin in de aula opbiechten dat er voor haar geen druk meer op de ketel zat.,,Vorige week heb ik auditie gedaan als actrice. Die rol heb ik op zak, dus het hoeft niet meer persé. Dat is wel een lekker gevoel".
In die luxe positie verkeert Janka Waeijen niet. Zij moet nu scoren. Nerveus friemelend aan haar witte wollen sjaal steekt ze met “Girl” de originele vertolkster Anouk naar de kroon. Ook haar getourmenteerde presentatie valt in de smaak. ,,Boos en gekweld zingen is een kunst." Regisseur De Gilde heeft dan al genoeg gezien en gehoord. Volgende week krijgen de meisjes bericht. ,,Ik ben aangenaam verrast", zegt hij, hollend naar de auditie muziek elders in het schoolgebouw. ,,Aan talent en gedrevenheid geen gebrek. Het gaat helemaal goed komen, daarvan ben ik overtuigd."

De Ondraaglijke Lichtheid van de Liefde, een productie voor en door scholieren, wordt volgend jaar mei zes keer op de planken gebracht in het Derlon Theater in Maastricht. Aan de invulling van het stuk wordt nog gewerkt. Behalve het thema liefde staan ook teksten uit de wereldliteratuur centraal.
Frank Seuntjens